٣٥٣١ - غ ث ي
غَثَيان [مفرد]:
١ - مصدر غثَى/ غثَى بـ وغثِيَ١/ غثِيَ بـ.
٢ - (طب) إحساس مركَّب وغير سارّ، مصحوب بتقلُّصات مَعِديّة، وإذا كان شديدًا أدَّى إلى التقيُّؤ.
[ ٢ / ١٥٩٥ ]
٣٥٣١ - غ ث ي
غَثَيان [مفرد]:
١ - مصدر غثَى/ غثَى بـ وغثِيَ١/ غثِيَ بـ.
٢ - (طب) إحساس مركَّب وغير سارّ، مصحوب بتقلُّصات مَعِديّة، وإذا كان شديدًا أدَّى إلى التقيُّؤ.
[ ٢ / ١٥٩٥ ]