٢٠٤٦ - ر ث ي
مَرْثاة [مفرد]: ج مَرَاثٍ: (دب) ما يرثى به الميِّت من شِعْر وغيره، أي ما يُبكى به عليه "رثاه بمرثاة شعريَّة تضجُّ بالحزن".
[ ٢ / ٨٥٧ ]
٢٠٤٦ - ر ث ي
مَرْثاة [مفرد]: ج مَرَاثٍ: (دب) ما يرثى به الميِّت من شِعْر وغيره، أي ما يُبكى به عليه "رثاه بمرثاة شعريَّة تضجُّ بالحزن".
[ ٢ / ٨٥٧ ]