٢٨٤٥ - ش غ ف
مَشغوف [مفرد]:
١ - اسم مفعول من شغَفَ وشُغِفَ بـ وشغِفَ/ شغِفَ بـ.
٢ - مُولع، مغرم بشيء يهواه "مشغوف بالموسيقى- فلانٌ مشغوف بحبيبته".
[ ٢ / ١٢١٣ ]
٢٨٤٥ - ش غ ف
مَشغوف [مفرد]:
١ - اسم مفعول من شغَفَ وشُغِفَ بـ وشغِفَ/ شغِفَ بـ.
٢ - مُولع، مغرم بشيء يهواه "مشغوف بالموسيقى- فلانٌ مشغوف بحبيبته".
[ ٢ / ١٢١٣ ]