٢٨٥٢ - ش ف ع
شافع [مفرد]:
١ - اسم فاعل من شفَعَ إلى/ شفَعَ في٢/ شفَعَ لـ وشفَعَ١ وشفَعَ٢/ شفَعَ في١.
٢ - شفيع ومُعين، مؤيِّد ونصير "فلان يعاديني وله شافع".
[ ٢ / ١٢١٧ ]
٢٨٥٢ - ش ف ع
شافع [مفرد]:
١ - اسم فاعل من شفَعَ إلى/ شفَعَ في٢/ شفَعَ لـ وشفَعَ١ وشفَعَ٢/ شفَعَ في١.
٢ - شفيع ومُعين، مؤيِّد ونصير "فلان يعاديني وله شافع".
[ ٢ / ١٢١٧ ]