٥٤٠٣ - هـ ز أ
تهزَّأَ بـ يتهزَّأ، تهزُّءًا، فهو مُتهزِّئ، والمفعول مُتهزَّأ به
• تهزَّأ بالشَّخص: هزأ به؛ سخِر به أو منه.
[ ٣ / ٢٣٤٦ ]
٥٤٠٣ - هـ ز أ
تهزَّأَ بـ يتهزَّأ، تهزُّءًا، فهو مُتهزِّئ، والمفعول مُتهزَّأ به
• تهزَّأ بالشَّخص: هزأ به؛ سخِر به أو منه.
[ ٣ / ٢٣٤٦ ]